De loopbaan van Danny Dokman begon in 2007 buiten op de bouwplaats. In de jaren daarna werd hij breed inzetbaar: hij werkte met de beton- en groutpomp en schoof vanaf de shovel door als machinist op de funderingsmachine. Uiteindelijk groeide hij verder naar de functie van junior projectleider. Een stap die hij zelf niet had voorzien, maar die veel zegt over zijn eigen ontwikkeling én over de kansen die Vroom Betonbouw medewerkers biedt.
Danny werkte van 2007 tot 2014 al bij Vroom. Daarna vertrok hij naar een ander bedrijf, maar dat bleek geen goede match. ‘Het was mijn mentaliteit niet daar,’ vertelt hij daarover. Na nog een periode bij een ander funderingsbedrijf keerde hij begin 2022 terug naar Vroom. ‘Dat voelde gelijk weer vertrouwd en ik kon de draad hier makkelijk oppakken. Ik werd aangenomen als machinist op de funderingsmachine. In het begin deed ik precies waarvoor ik was teruggekomen: lekker mijn paaltjes heien. Maar toen mijn Hitachi KH125PD vanwege de leeftijd en milieueisen niet langer meer mocht worden ingezet, werd ik steeds weer ergens anders ingedeeld als invaller. Die constante wisseling was waarom ik de vorige keer was weggegaan. Ik had geen zin om weer te vertrekken, want Vroom past bij mij en ik had het verder prima naar mijn zin. Daarom begon ik erover tegen mijn leidinggevende.’
Gekke opmerking
Tijdens dat gesprek liet Danny zich ontvallen dat hij dan wel projectleider wilde worden. ‘Dat was niet serieus bedoeld, maar werd wel serieus genomen.’ De opmerking werd meegenomen naar kantoor en daar zagen ze wel mogelijkheden voor hem. ‘Daarna volgden gesprekken, een assessment en een inwerkplan. Ik begon half oktober vorig jaar aan een inwerktraject en liep mee met projectleiders en op verschillende afdelingen op kantoor. Afgelopen februari tekende ik mijn contract als junior projectleider.’
Tekst gaat verder onder de foto’s
Begrip
De overgang was groot. Danny kwam van buiten en had, net als veel collega’s in de uitvoering, een bepaald beeld van kantoor. ‘Ik had altijd het idee dat het geld op de bouwplaats verdiend wordt en dat kantoor geld kost, maar dat beeld veranderde snel. Ik zie nu hoeveel werk eraan voorafgaat voordat een project ook daadwerkelijk opdracht wordt: documenten, maatvoering, verklaringen, klikmeldingen, planning, regelgeving en overleg met opdrachtgevers, het werk gaat continu door. Eigenlijk zou iedereen een paar dagen binnen moeten meedraaien, om het beeld over kantoor bij te stellen.’ Door dat inzicht begrijpt Danny beide werelden beter. Buiten lijkt het soms alsof een werk simpelweg wordt aangenomen en uitgevoerd. Binnen ziet hij hoe vaak stukken ontbreken, hoe vaak informatie terug moet en hoeveel tijd het kost voordat een opdracht echt kan starten. ‘Het verzamelen van documenten is eigenlijk best wel een hoofdpijnpuntje,’ is zijn ervaring nu. ‘Mijn kennis en ervaring van buiten neem ik mee in mijn nieuwe functie binnen. Als die jongens op de bouwplaats een probleem hebben, dan begrijp ik dat beter. Ik ken de mensen, weet hoe het er op een bouwplaats aan toe gaat en merk dat collega’s open met me communiceren.’
Van fysiek naar mentaal
Het werk als projectleider is totaal anders dan zijn vroegere werk op de funderingsmachine. ‘Het is lichamelijk niet zwaar, maar mentaal wel. Buiten kon ik mijn werk achterlaten op de bouwplaats, nu neem ik het sneller in mijn hoofd mee naar huis. In het begin lijkt alles belangrijk, maar nu ik er steeds meer in zit, leer ik wel prioriteiten stellen. In het begin was het gewoon oppakken wat er op mijn bordje lag. Zo leerde ik in de praktijk, met steun van het team om mij heen. We doen het werk echt met z’n allen. Aan Dick Reijnders heb ik een goede collega, want hij is een zeer ervaren projectleider en ik kan altijd even overleggen of sparren met hem. En als je een goed onderbouwd argument hebt om iets anders te doen, dan wordt er altijd geluisterd.
Inmiddels heb ik een modus gevonden die voor mij goed werkt. Er is ook alle ruimte om het op je eigen manier te doen.’
Doorgroeimogelijkheden
De loopbaan van Danny laat zien dat doorgroeien bij Vroom geen loze belofte is. ‘Ik ben niet de enige die van buiten naar binnen is gegaan en er zijn veel medewerkers die ook buiten doorgroeien. Je kunt onder de kraan beginnen en op kantoor terecht komen, daar ben ik het bewijs van. Natuurlijk moet je het wel in je hebben en er voor gaan. Maar als je het zelf graag wilt, je schouders eronder zet en bij Vroom zien ze er ook toekomst in, dan wordt er altijd meegedacht. Die mentaliteit is precies waarom ik teruggekomen ben. Natuurlijk is deze nieuwe functie in het begin wennen geweest, maar inmiddels ben ik lekker ingeburgerd, heb ik mooie projecten in Zuid-Nederland onder mijn hoede en de vrijheid om mijn werk op mijn manier te doen. De mogelijkheid om terug te keren naar de bouwplaats heb ik wel en hoewel ik dat werk ook prachtig vind, ligt mijn toekomst hier. Er is geen dag dat ik niet met plezier naar mijn werk ga!’
